شدن بر اثر بيمارى ) . كَبره kabare : بىدندان ( كسى كه دندانهايش ريخته باشد ) . كَبَسته kabaste : كبست . نك : قبستَك . كپسوُل kapsul : كپسول . كپّوُ kappu : كسى كه در حرف زدن زبانش گير كند و نتواند به روانى سخن بگويد ( " كپكَپوُ kapkapu " هم گويند ) . كَتَم katam : كتن ( چرك و ريم و پليدى و كثافت كه بر اثر پوسيدگى پيدا شود ) . كتّه katte : كتّه ( پلوى آبكش نشده و كم روغن ) . كَتّى katti : خِرِف ( پيرى كه حواس و حوصله‌اش را از دست داده باشد ) . كَتيرا katira : كتيرا . كَچوُل kacul : كچل گونه . كُخ kox : كرمك . كُخَّست koxxast : صداى بلند و ناگهانى سرفه . كُخ كُخ kox kox : كُخ كُخ ( صداى سرفهء پياپى ) . كُخُّند koxxond : صداى تك سرفه . كُخُو koxu : كخى ( كسى كه كرمك داشته باشد ) . كُخّه koxxe : صداى سرفه . كَدوُ kadu : كدو . كَدوُچِلُمى kadu celomi : كدو چليمى ( بر قطعات پوست اين نوع كدو " دعا " مىنوشتند و به گردن بچّه‌ها مىآويختند ) . كدوُكَلّه kadu kalle : كدوى كلّه ( چمچمه ) . نك : كَلّه كَدو . كِرَابِيه kerabeye : كرابيه ، كراويه ( زيرهء سبز ) . كِراز keraz : خميازه كشيدن و كش آمدن بدن . ( " خميازه " در بيرجند به معنى " دهن دره " است ) . كَرباس karbas : كرباس ( براى بستن استخوان شكسته ) . كَرچَك karcak : كرچك ( روغن آن معروف است ) . كِرِسم keresm : كرسپ ، كرفس . كُركَل korkal : كَچَلى كه گُله گُله سرش بىمو باشد . كِرم kerm : كرم ( كرم معده ) . كِرمِچ kermec : كرمك . كِرمَك kermak : كرمك . كِرمَكى kermaki : كرمكى . كِرمِ مِاده kerme mede : كرم معده . كِرمُو kermu : كرمو ( كرم افتاده ) . كُرّنداز korrendaz : كُرّه انداز . ( كسى كه بچه سقط كرده باشد . بيشتر در مورد حيوانات گفته مىشود ) . كَرى kari : كرى ( ناشنوايى ) نك : كَار . كُريچِّ دُندُا [ ن ] koriccedondo [ n ] : دندان قروچه . كُزاز kozaz : كزاز .